Φέτος δίδαξα κι εγώ το πρώτο μου ιδιαίτερο Βιολογίας σε μαθητή τρίτης Λυκείου.Ε λοιπόν, πιστεύω ότι το επίπεδο της Βιολογίας στο σχολείο το έχουν ανεβάσει αρκετά. Μαθαίνουν τα παιδιά πολύ ωραία πράγματα για τις τεχνικές Μοριακής Βιολογίας που χρησιμοποιούμε στα εργαστήρια για παράδειγμα, εκτός από την Κλασική Γενετική ή την ανακάλυψη ότι το DNA είναι το γενετικό μας υλικό!
Το πρόβλημα όμως είναι ότι κανένας μαθητής δεν μπορεί να αντιληφθεί, πόσο άσχετο είναι αυτό στο οποίο υπόκειται σε σχέση με την πραγματική Βιολογία. Και μιλάω βέβαια κυρίως για την Μοριακή Βιολογία. Πρέπει, πιστεύω, να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι κυρίως Βιολογία στις μέρες μας δεν είναι να διαβάζεις βιβλία και να μαθαίνεις την θεωρία.. Είναι αυτό που έρχεται μετά, να κάνεις δηλαδή την θεωρία πράξη, να σχεδιάζεις πειράματα μέσα από τα θεωρητικά που ήδη έχουν γίνει γνώση.
Καλό είναι ο μαθητής να ανακαλύπτει την ήδη υπάρχουσα γνώση, δεν λέω, αλλά το βασικότερο είναι να του δώσειςνα καταλάβει που χρειάζεται αυτή η γνώση..
Τεσπα, αυτό που θέλω να πω σε μια πρόταση είναι πως πρέπει σε κάθε περίπτωση, κάθε τάξη τουλάχιστο της θετικής κατεύθυνσης να κάνει ένα πείραμα κλωνοποίησης σε κάποιο εργαστήριο (ούτε μου πέρασε από το μυαλό να προτείνω να φτιαχτούν εργαστήρια μέσα στα σχολεία βεβαίως), να δει από κοντά έναν βιοαντιδραστήρα, ένα απλό εργαστήριο βρε αδερφέ. Φυγοκέντρους, hoods, petri, PCR, τέτοια απλά πράγματα.
Αλλά πιστεύω ότι είναι δύσκολο από τους συγγραφείς ενός βιβλίου εκ των οποίων οι περισσότεροι απέχουν από την έρευνα, να δώσουν αυτό στους μαθητές να το καταλάβουν. Οπότε, καθηγητές όλων των σχολείων, σας παροτρύνω- παρακαλώ, χρησιμοποιήστε όλα τα μέσα – φιλίες που έχετε να βρείτε ένα τρόπο να επισκεφθείτε με την τάξη σας ένα εργαστήριο μια και δυο φορές, έτσι ώστε τα παιδιά στα οποία αρέσει η Βιολογία να καταλάβουν ακριβώς περι τίνος πρόκειται..
Αυτά κατ’ αρχήν, περιμένω σχόλια από όλους και συνεχίζουμε φυσικά..