Αγάπη, γνώση και βαθμοί

Θυμάστε σε ένα προηγούμενο post που είχα πει για μια λύση του 4ου θέματος διαφορετική που είχε σκεφτεί ένας μαθητής μου? Ε, δεν την πήραν σωστή, δυστυχώς.. Παρ’ όλα αυτά ήθελα να μοιραστώ μαζί σας αυτή την χαρά να είσαι καθηγητής κάποιου παιδιού. Εγώ αυτό που από την αρχή ήθελα να πετύχω ήταν όχι να κάνω τον μαθητή μου να γράψει τον μέγιστο βαθμό, αλλά να αγαπήσει αυτό που του μάθαινα στο μέγιστο. Και ο βαθμός θα ερχόταν σαν αποτέλεσμα αυτού. Ο μαθητής μου έγραψε 17 και στις δύο Βιολογίες ενώ σε όλα τα άλλα της κατεύθυνσης ήταν κοντά ή πολύ πιο χαμηλά από την βάση. Έδινε για δεύτερη φορά και πέρυσι είχε γράψει και αντίστοιχους βαθμούς στη Βιολογία (9 και 14 νομίζω)… Αυτό λοιπόν είναι η χαρά η οποία με κάνει να γράφω τώρα. Γιατί ξέρω ότι η ώρα μου δεν πήγε χαμένη και ότι από τα 17 που έγραψε το παιδί, σε μερικά χρόνια θα θυμάται τουλάχιστον τα 16. Για μένα αυτό σημαίνει μάθηση, και θά ‘πρεπε κάποια στιγμή αυτό να συμβεί και για όλους τους υπόλοιπους και ειδικά αυτούς που είναι αρμόδιοι να μας πουν τι είναι μάθηση.

Δεν πρέπει πια να κάνουμε στα παιδιά με τέτοιο τρόπο μάθημα, που στο τέλος του διαγωνίσματος να θέλουν να σκίσουν το κωλοβιβλίο του κωλομαθήματος, που τα παίδευε ένα χρόνο. Για μένα τότε ένα παιδί είναι άριστος μαθητής και όχι όταν “γράψει” άριστα. Εγώ από τον χρόνο που πέρασα μαζί με αυτό τον μαθητή μου κατάλαβα ότι και οι δυο μας, κι αυτός αλλά κι εγώ ξανά, αγαπήσαμε την Βιολογία.! Με πίεζε να του λέω πράγματα εκτός όχι μόνο βιβλίου αλλά και εγκυκλοπαίδειας, κι εγώ του τα έλεγα γνωρίζοντας ότι στον ίδιο χρόνο θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει κάτι άλλο που θα μας έδινε 0,1 στα 20 περισσότερο.. Αλλά τι αξίζει τελικά? Απαντήστε μου εσείς.. Εγώ πιστεύω ότι αξίζει ν’ αγαπήσεις κάτι έστω κι αν δεν είσαι ούτε θα γίνεις ποτέ ο καλύτερος σ’ αυτό. Και τα βιβλία που στο έμαθαν αυτό να τα βάζεις στο πιο καλό μέρος στην βιβλιοθήκη αντί να τα σκίζεις με μανία.

Κάποτε πρέπει να αλλάξουμε, κάποτε να διδάξουμε. Να διδάξουμε τίποτα άλλο από το να μην σκίζουν τα παιδιά τα βιβλία τους μετά από κάθε μάθημα με μια δόση σαδισμού.. Όλα τ’ άλλα, πιστέψτε με, τα παιδιά είναι σε πολύ πιο ευνοϊκή θέση να τα μάθουν καλύτερα από όλους μας. Εμείς ας αρκεστούμε στο να διδάσκουμε αγάπη για την επιστήμη, την γνώση!

Λάζαρε μπράβο! Εμένα με έκανες περήφανο!

Αλέξης Π.

Onassis Foundation Science lecture series 2007

Γεια σας!

Χθες μόλις με πληροφόρησαν ότι μπορώ να παρακολουθήσω για τρίτη συνεχή χρονιά το summer school που γίνεται κάθε χρόνο στο ITE, στο Ηράκλειο Κρήτης, με υποτροφία από το Ίδρυμα Ωνάσση. Είναι πάντα πολύ ευχάριστο για μένα να βρίσκομαι εκεί που πιστεύω ότι χτυπά η… ελληνική καρδιά της Μοριακής Βιολογίας. Πολλοί κάνουν αιτήσεις μόνο σε θέματα παραπλήσια με τις δουλειές τους, αλλά εγώ προσπαθώ να κάνω το ακριβώς αντίθετο. Δηλαδή, ψάχνω για συνέδρια, διαλέξεις κ.ά που να μην είναι απαραίτητα παραπλήσια με τα θέματα με τα οποία ασχολούμαστε εμείς. Έτσι πιστεύω ότι μπορείς να αρχίζεις να καταλαβαίνεις ίσως μια ενότητα που υπάρχει στην Βιολογία γενικά και να μπεις στο κλίμα των Systems Biology, όχι με την αυστηρή αλλά την ευρύτερη έννοια..

Το summer school είναι εξειδικευμένο σε channels and channelopathies, και μιλάει (όπως κάθε χρόνο) ένας νομπελίστας που έχει βραβευθεί σε κάτι πολύ σχετικό. Φέτος θα έχουμε την τιμή να ακούσουμε τον Peter Agre που τιμήθηκε με Νόμπελ Χημείας το 2003 νομίζω! Επίσης θα ακούσουμε ανθρώπους που αυτά που εμείς παρακολουθούμε για μια εβδομάδα σε ένα summer school, γι’ αυτούς είναι όλη τους η ζωή σε μια ελλειπέστατη περίληψη! Να σημειώσω εδώ έναν από τους αγαπημένους μου ερευνητές που θα μας (ξανα)μιλήσει και φέτος, τον Ν. Ταβερναράκη! Όσοι τον γνωρίζετε σίγουρα καταλαβαίνετε τον ενθουσιασμό μου. Όταν βρω χρόνο για εκείνο το αφιέρωμα σε κορυφαίους Έλληνες ερευνητές ο Ν. Τ. θα είναι ένας από τους πρώτους που θα αναφερθώ.

Αυτό ήθελα να μοιραστώ προς το παρόν.

Επισκεφθείτε αν θέλετε το πρόγραμμα του summer school:

http://www.forth.gr/onassis/lectures/2007-07-02/index.html

τα ξαναλέμε!!

Αλέξης Π.

P.S. θα τα πούμε με κανένα στην Κρήτη? let me know!

Piled Higher and Deeper (PhD) comics!

Γεια!

Ένα site που θα σε κάνει να πάρεις μια ανάσα από το δύσκολο έργο του διδακτορικού σου! Έχει πράγματι χιούμορ, ιδιαίτερα το link με τα 200 καλύτερα comics.

Οι τύποι που το έχουν φτιάξει πουλάνε ακόμη και μπλουζάκια, κούπες και άλλα τέτοια, οπότε δεν θα είναι άσχημο δώρο για κάποιον geek φίλο σας, ή για κάποιον που τελειώνει ή τέλειωσε..

Σοβαρά πάντως, είναι πολύ ωραίο να βλέπες ότι σε όλο τον κόσμο δεν είσαι μόνος και ότι χιλιάδες άλλα παιδιά (ή και μεγαλύτερα παιδιά!) έχουν τις ίδιες σκέψεις με σένα, έστω και από την αστεία πλευρά του θέματος..

Θες λοιπόν να χαλαρώσεις?

http://www.phdcomics.com

P.S. μην διαβάζεις πολλά μαζί γιατί κινδυνεύεις μετά από ένα σημείο να μείνεις χωρίς… PhD! (το προτείνουν και οι ίδιοι στο site!)

Να σας παραθέσω κι ένα από τα καλύτερα?
οκ: Να μια γραφική απεικόνιση της τυπικής εβδομάδας ενός διδακτορικού φοιτητή!

Έρευνα στα Πανεπιστήμια

Έχω αφιερώσει μια ολόκληρη σελίδα σε Ερευνητικά Κέντρα στην Ελλάδα που κυρίως έχουν να κάνουν με θέματα Βιολογίας, Ιατρικής ή και Βιοχημείας. Όπως θα βρείτε αν το ψάξετε καλύτερα, τα κέντρα αυτά είναι πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και μπορούν να λειτουργούν ανεξάρτητα από κρατικούς προϋπολογισμούς και νομοθετικά πλαίσια που ισχύουν για πρόσωπα δημόσιου δικαίου, όπως τα πανεπιστήμια. Κι αυτή η θεωρητική διαφορά γιγαντώνεται στην πραγματικότητα, όταν γίνει η σύγκριση μεταξύ αυτών των Ερευνητικών Κέντρων και των Πανεπιστημίων και ειδικά εκείνων των τμημάτων που ασχολούνται με παρόμοιες έρευνες στη Βιολογία. Γιατί αυτή η νομοθετική διαφορά κάνει τα Πανεπιστήμια πολύ πιο αδύναμα στην άντληση οικονομικών πόρων για την έρευνα. Γιατί δυστυχώς οι οικονομικοί αυτοί πόροι μπορούν να προέρχονται μόνο από τον προϋπολογισμό του κράτους και ίσως σε εξαιρετικές περιπτώσεις από άλλους πιο.. international φορείς.

Έχοντας αυτό στο μυαλό μας, μπορούμε να πούμε ότι ούτε και η έρευνα στα Πανεπιστήμια είναι πολύ πίσω. Φυσικά και υπάρχουν εξαιρέσεις τμημάτων θετικών επιστημών με ανύπαρκτα ή ελάχιστα εργαστήρια, αλλά πιστεύω πως και αυτό ξεπερνιέται σιγά σιγά..

Μια πολύ ωραία εξαίρεση αποτελούν οι σχολές Βιολογίας και Ιατρικής στην Κρήτη. Εδώ έχουμε ένα λαμπρό παράδειγμα άψογης συνεργασίας μεταξύ Πανεπιστημιακής σχολής και ερευνητικού Κέντρου (του IMBB), καθώς τα παιδιά βρίσκουν διπλωματικές στο τέταρτο, ή και στο τρίτο ακόμη, χρόνο σε εργαστήρια του ΙΜΒΒ που είναι σε γενικές γραμμές εξαιρετικά εξοπλισμένα (και με άψυχο αλλά και με έμψυχο υλικό).

Βέβαια η ερευνητική πορεία ενός φοιτητή μέσα από κάποιο τμήμα γίνεται μέσω των μεταπτυχιακών προγραμμάτων του κάθε τμήματος στα οποία δεν χρειάζεται να πληρώσεις, σε αντίθεση με μεταπτυχιακά προγράμματα άλλων άσχετων σχολών και κυρίως των οικονομικών. Στην συνέχει, ο μεταπτυχιακός φοιτητής μπορεί να προχωρήσει και στην διαδικασία απόκτησης ενός διδακτορικού, κάτι πολύ διαφορετικό που στην ουσία χρειάζεται άλλο τόσο χρόνο, όσο έχεις διανύσει μέχρι τότε μέσα στο Πανεπιστήμιο περίπου (και σαν προπτυχιακός και σαν μεταπτυχιακός εννοώ). Οπότε πρέπει ακόμη ο ενθουσιασμός για την έρευνα (καθώς και το κουράγιο) να βρίσκονται στα… ύψη!

Θα παραθέσω πιο κάτω ενδεικτικά σελίδες που σχετίζονται με μεταπτυχιακά προγράμματα Βιολογικών και Ιατρικών Σχολών σε Πανεπιστήμια διαφόρων πόλεων..οπότε καλό ψάξιμο!

..στην Αθήνα:

http://www.biol.uoa.gr/gr/postgrad1.html

http://www.med.uoa.gr/metaptyxiaka.php

http://www.pharm.uoa.gr/gr/postgrad.htm

..στην Πάτρα:

http://www.med.upatras.gr/gr/ekpaideusi_gen.php

http://www.biology.upatras.gr/EL/EL_Meta/Descript.htm

…στη Θεσσαλία

http://www.uth.gr/main/teachresearch/graduate/graduateF.html

…στη Θεσσαλονίκη

http://www.med.auth.gr/indexgr.html

http://www.bio.auth.gr/main/indexgr.htm

…στο Ηράκλειο Κρήτης:

http://www.biology.uoc.gr/postgraduate/pstgrd_gr.htm

http://www.med.uoc.gr/indexgrad.htm

…στα Ιωαννινα:

http://medlab.cs.uoi.gr/medicalschool/postgraduate_gr.htm