ενθουσιασμός για Βιολογία!!

19 11 2007

Να λοιπόν πως πρέπει να κάνουμε όλοι μας τους νέους ανθρώπους να αισθάνονται για την Βιολογία. Νομίζω ότι είναι το πρώτο που πρέπει να κάνουμε, και να μην το ξεχνάμε ποτέ. Όσο έξυπνοι ή καινοτόμοι κι αν θεωρούμε πως είμαστε στη σκέψη, κάποτε θα παλιώσουμε και τότε είναι που πρέπει να έρθουν άλλοι ενθουσιώδεις άνθρωποι να συνεχίσουν να σκέφτονται έξυπνα και ανοιχτόμυαλα..! Δε νομίζετε? Κάθε φορά που ακούω ανθρώπους να μιλούν όπως αυτή η κοπέλα της Β’ Λυκείου (νομίζω) για Βιολογία, πηγαίνω και γω λίγο πίσω και με ζηλεύω για το εδώ που βρίσκομαι τώρα. Και προσπαθώ να μη με απογοητεύσω! Αν καταλαβαίνετε τι ενννοώ…!

Να λοιπόν οι σκέψεις ενός παιδιού για την Βιολογία:

«Ειναι μεγαλη χαρα να συναντω ανθρωπους που μοιραζονται το ιδιο παθος με μενα!! Δεν συμβαινει και συχνα, βλεπεις…. Οι περισσοτεροι ανθρωποι που ξερω δεν μπορουν να καταλαβουν τι στο καλο μ αρεσει στην βιολογια! Εγω παλι δεν μπορω να καταλαβω τι ΔΕΝ τους αρεσει στην βιολογια!
Εκανα μια βολτα και απ το μπλογκ σου! Ειναι πολυ ωραιο! Αν καταλαβα καλα εσυ εχεις περισσοτερο σχεση με μοριακη βιολογια, ετσι? Πω πω, αυτο ειναι και εμενα το ονειρο μου! Μοριακη βιολογια και ξερο ψωμι!

Ειμαι σιγουρη οτι δεν θα το μετανοιωσω! Ειναι κατι που το αγαπαω παρα πολυ και δεν μπορω να φανταστω να μην μου αρεσει! Θα ηταν κιολας εντελως ακυρο να σταματησει να μου αρεσει στη σχολη, αφου τοτε αποκτα ακομα περισσοτερο ενδιαφερον! Αχ….εργαστηριααααααααα! Ζω και αναπνεω για την στιγμη που θα μπω σε εργαστηριο! Πω πω, ανατριχιασα στην σκεψη! Δεν ξερω τι σου αρεσε εσενα περισσοτερο, το θεωρητικο ή το πρακτικο μερος, αλλα για μενα δεν υπαρχει μεγαλυτερη απολαυση απ το να βρισκομαι σε εργαστηριο! Στο σχολειο δυστυχως τα εργαστηρια ειναι ελλεινα και δεν παμε σχεδον ποτε! Απ το γυμνασιο ακομα εγω ημουν παντα η μονη που χαιροταν να πηγαινουμε στο εργαστηριο, οχι για να χασουμε μαθημα και να κανουμε χαβαλε, αλλα να κανουμε πειραματα! Θυμαμαι μολις μπαιναμε μεσα, ενω οι περισσοτεροι εκλειναν τις μυτες τους, εγω επαιρνα βαθιες ανασες και μυριζα με απολαυση!χεχε! Φανταζομαι ποσο διαφορετικα και ποσο τελεια θα ειναι τα εργαστηρια στην σχολη!…..»

Σας παρακαλώ, ας είναι αυτά τα λόγια τα πρώτα που θα θέλετε να βγάζετε κι εσείς από τα παιδιά που κάνετε μάθημα. Νομίζω ότι είναι πολύ πιο σημαντικό να χαλάς χρόνο γι αυτό παρά από το να τους δώσεις να καταλάβουν μια λεπτομέρεια που θα τους δώσει ένα παραπάνω μόριοστα εκατό.. Η γνωμη μου..

Αυτά! Δεν θέλω να πω τίποτα άλλο. Τα είπε όλα η νεολαία!

Άντε και με το καλό, σε κάποιο Βιολογικό τμήμα!!

καλούς ενθουσιασμούς εύχομαι!

Αλέξης Π.





Κοσμολογία..

15 11 2007

Εισαγωγή

Σε αυτό το βιβλίο θα προσπαθήσω να εξηγήσω πως έχω φανταστεί κι εγώ την κοσμολογία αυτού του σύμπαντος από την αρχή του μέχρι τώρα. Κοσμολογία είναι ένα μεγάλο κομμάτι της Αστρονομίας, στο οποίο προσπαθεί να εξηγηθεί το πιο δύσκολο μέρος της. Η αρχή των πάντων δηλαδή και πως όλα αυτά εξελίχθηκαν μέχρι τώρα. Η Κοσμολογία είναι μια αυστηρή επιστήμη όπως και όλες οι άλλες. Έχει άμεση σχέση με την φυσική και χρειάζεται πολλούς φυσικούς τύπους, μαθηματικές γνώσεις κλπ για να μπορέσει κάποιος να ασχοληθεί μαζί της. Ίσως λόγω της δημοτικότητας των ερωτημάτων που προσπαθεί να λύσει, έχει γίνει επίκεντρο πολλών επιστημόνων οι οποίοι προσπαθούν να εξηγήσουν περίπου τι ανακαλύπτουν και τι τους προβληματίζει ακόμα. Και αυτό χωρίς να μας μπλέκουν με μαθηματικούς τύπους. Αυτό ακριβώς θα προσπαθήσω να κάνω κι εγώ εδώ.Έχοντας διαβάσει αρκετά τέτοια βιβλία, θα στήσω μια ιστορία μέσα από την οποία θα εξηγήσω τις βασικές γνώσεις περι κοσμολογίας, τις οποίες κι εμείς οι μη – γνώστες μπορούμε (σχεδόν) να καταλάβουμε. Θα αναλύσω τρεις μεγάλες και πολύ πρόσφατες θεωρίες της Κοσμολογίας. Την θεωρία του Χάους, την θεωρία των υπερχορδών και την θεωρία των πεδίων. Τέλος,θα κάνω μια προσπάθεια να.. ενοποιήσω αυτές τις θεωρίες ολοκληρώνοντας με το δικό μου κοσμολογικό «σχήμα».

Ξέρω ότι αυτό το βιβλίο καμία σχέση δεν έχει με Βιολογία (ή έχει) αλλά σκέφτηκα πως δεν θα ήταν και πολύ έξυπνο να φτιάξω ένα ακόμα μπλογκ για την Κοσμολογία…!

Θα συνεχίζω αυτό το βιβλίο στην αντίστοιχη σελίδα («Κοσμολογία..») για να μην postarω συνέχεια τις συνέχειες του..

 Πριν ξεκινήσουμε θέλω να σημειώσω ότι κανένα πτυχίο σχετικό με αυτά δεν έχω, τα καταγράφω όπως εγώ τα έχω καταλάβει μέσα από βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης και φυσικά μπορεί να είναι ΟΛΑ λάθος. Θα το υπενθιμίζω συχνά αυτό και στη συνέχεια.

Καλή ανάγνωση και φυσικά η συζήτηση και οι γνώμες πάνω σε οτιδήποτε από όλα αυτά είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτη!

 

Κάτι σαν πρόλογος

 

Ελπίζω να διαβάζετε αυτή τη σελίδα νύχτα. Αν όχι, κλείστε το βιβλίο και ανοίξτε το πάλι όταν αρχίσει να σουρουπώνει.

            Θέλω να βγείτε έξω και να σηκώσετε τα μάτια σας στον ουρανό. Αλήθεια το λέω. Μάλιστα, αν φωνάξετε «τι θέλει τώρα αυτός ο γελοίος?» θα είναι ακόμη καλύτερα. Δε κάνω πλάκα.. Βγείτε, αλλιώς δε συνεχίζω.. (;)!

 

 

 

Αμφιβάλλω αν κανείς βγήκε τέτοια ώρα έξω, μέσα στο κρύο, για να δει τον ουρανό που στο κάτω κάτω μπορεί να είναι και συννεφιασμένος. Τέλοσπάντων.. Όσοι βγήκατε θα μπορούσατε να μου πείτε τι είδατε?

«Είδα ένα χάος από αστέρια διαφόρων μεγεθών», θα έλεγε κάποιος λογικός και με καλή όραση. «Είδα τα μάτια της νύχτας να μου χαμογελούν», θα ‘ταν τα λόγια κάποιου ερωτευμένου κοριτσιού. «Δεν είδα τίποτα γιατί είχε σύννεφα», θα έλεγε κάποιος τσαντισμένος που επέμενα μέσα στη νύχτα να δει τον ουρανό..

 

Γενικά, ο καθένας είδε κάτι διαφορετικό. Από τη δικιά του άποψη. Τι κάνατε λοιπόν? Είδατε ένα κομμάτι του σύμπαντος υποκειμενικά. Ας μείνουμε λίγο σε αυτό και να μιλήσουμε για την υποκειμενική πλευρά του θέματος..

 

Ας δούμε πρώτα τον ουρανό μέσα από τα μάτια του ερωτευμένου κοριτσιού, που είδε –λέει- τα χαμογελαστά μάτια της νύχτας.. Φανταστείτε το κι εσείς λίγο. Βγείτε έξω, υψωθείτε πάνω από την πόλη και κοιτάξτε γύρω μόνοι σας. Να σας αγκαλιάζει στοργικά η νύχτα με τα χιλιάδες λαμπερά ματάκια της να σας γλυκοκοιτάζουν. Δεν το ακούτε? Σας χαμογελά! Χαμογελάστε κι εσείς. Μιλήστε μαζί της. Αν πραγματικά το θέλετε θα σας απαντήσει..

Μακάρι ο καθένα να είχε ένα τέτοιο σκεπτικό περί της νύχτας. Δε θα ‘ταν καλύτερος ο κόσμος μας.. Χμ, μπορεί και όχι.. Να λοιπόν η πρώτη υποκειμενική γνώμη περί του σύμπαντος. Ας προσγειωθούμε όμως σιγά σιγά..

 

Ο πιο παρατηρητικός τύπος είδε –λέει- ένα «χάος» από αστέρια. Μικρά, μεγάλα, άλλα περισσότερο κι άλλα λιγότερο λαμπερά. Ας εξετάσουμε όμως για λίγο την λέξη «χάος». Φυσικά, εδώ ο φίλος μας λέγοντας χάος, εννοεί μια εντελώς τυχαία κατανομή αστεριών στον ουράνιο θόλο και με την πρώτη ματιά θα συμφωνούσαμε πως δεν έχει κι άδικο. Να όμως που οι άνθρωποι πριν από εμάς, κάθε νύχτα κοίταζαν τ’ αστέρια μ’ ένα περίεργο ύφος. Κι όσος περισσότερος καιρός περνούσε, τόσο πιο περίεργο το ύφος τους. Ώσπου! Μια δροσερή ανοιξιάτικη νύχτα σε μια αμμώδη ελληνική παραλία, κάποιος κατάλαβε! Τα άστρα που έβλεπε ήταν κάθε νύχτα τα ίδια και σα να μην έφτανε αυτό είχαν την ίδια σχετική θέση μεταξύ τους. Διατηρούσαν δηλαδή τις μεταξύ τους αποστάσεις! Έτσι μπορούμε να φτιάξουμε νοητά σχήματα στον ουράνιο θόλο ώστε να έχουμε μια πλήρη εικόνα του νυχτερινού ουρανού. Αυτά τα σχήματα, οι Αρχαίοι Έλληνες, τα ονόμασαν αστερισμούς. Ο Ωρίωνας, οι Δίδυμοι, η Κασσιόπεια, ο μικρός Κύων, το Δελφίνι, η Ανδρομέδα, ο Ηρακλής, η Κόμη της Βερενίκης, η Μεγάλη Άρκτος και τόσοι άλλοι αστερισμοί που βλέπει κανείς αν υψώσει λίγο το βλέμμα του, υπάρχουν εκεί εκατομμύρια χρόνια τώρα και τίποτα ακόμα δεν φαίνεται να τα ενοχλεί ώστε να αλλάξουν.  Μετά την πρώτη ,βιαστική, ματιά λοιπόν, μπορούμε να καταλάβουμε πως τελικά δεν γίνεται να μιλάμε για ένα χάος από αστέρια, αλλά για αυστηρότατα διατεταγμένους σχηματισμούς από αστέρια. Μπορεί να μην είναι τόσο ρομαντικό πια, αλλά έτσι είναι. Για να μη με κατηγορήσετε οι πιο παρατηρητικοί, ότι λέω χαζομάρες, υπάρχει η περίπτωση σήμερα το βράδυ να εντοπίσετε ένα αρκετά λαμπρό αστέρι σε ένα συγκεκριμένο σημείο του ουρανού, ενώ αν το ψάξετε εκεί μετά από μια εβδομάδα να το βρείτε.. κουνημένο σε σχέση με τα άλλα γειτονικά του αστέρια. Αυτό λοιπόν που εντοπίσατε δεν είναι αστέρι. Είναι πλανήτης. Οι οκτώ πλανήτες (εκτός της Γης που την πατούμε φυσικά) και το φεγγάρι δεν ακολουθούν την διαδικασία της κίνησης των αστεριών. Στην πραγματικότητα φυσικά δεν είναι τα αστέρια που κινούνται αλλά η Γη, αλλά εμείς με σημείο αναφοράς αυτή «κινούμε» τα πάντα γύρω μας.. Τελοσπάντων, οι πλανήτες λέγονται έτσι ακριβώς γι’ αυτό το λόγο. Επειδή πλανούνται με ένα διαφορετικό τρόπο ανάμεσα στα υπόλοιπα αστέρια. Τελειώνοντας με το «χάος» που είδε ο φίλος μας, βλέπεται ότι προσπαθώ να το βάζω πάντα μέσα σε εισαγωγικά. Αυτό γιατί μέσα από αυτά που γράφω θα προσπαθήσω να δω το χάος σαν κάτι λίγο πιο επιστημονικό από αυτό που παρεξηγημένα είναι γνωστό, την ακαταστασία δηλαδή.

            Ξαναδιαβάζοντας ότι έχω γράψει βλέπω πως όσο κι αν προσπάθησα να μείνω στην υποκειμενική πλευρά του θέματος, «αντικιμενοποίησα» το σύμπαν. Σταμάτησα δηλαδή να το βλέπω από την μεριά του καθενός και μίλησα για αστερισμού, πλανήτες και άλλα τέτοια.. Ας συνεχίσουμε όμως από εκεί που μείναμε.

 

Ο τρίτος φίλος που του ζήτησα να βγει να δει το νυχτερινό ουρανό, γυρνώντας τσαντισμένος είπε πως δεν είδε τίποτα γιατί είχε σύννεφα. Όμως, πως δεν είδε τίποτα? Είδε τα σύννεφα! Κι αν τα σύννεφα σας φαίνονται ασήμαντα μπροστά στα άστρα που είδαν οι προηγούμενοι, είστε γελασμένοι. Πιο σωστά θα μπορούσα να πω πως πολλά πράγματα για τα άστρα, θα τα μάθουμε από τα σύννεφα! Και εδώ θα συζητήσουμε μόνο την ιδέα του πως μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο. Μόνο ένα πράγμα να έχετε στο νου σας διαβάζοντας παρακάτω. Αν αυτός ο τρίτος φίλος είχε πει πως είδε ένα χάος από σύννεφα, τότε σε καμία περίπτωση δε θα το έβαζα σε εισαγωγικά. Γιατί αυτό που θέλω να εξηγήσω περί χάους, θα ταίριαζε απόλυτα στην εικόνα ενός συννεφιασμένου ουρανού..!

 

…συνεχίζεται στην αντίστοιχη σελίδα «Κοσμολογία»

 

Αλέξης Π.